Burak Özdemir yazdı
İki gün önce, ölümünün 88. yıldönümüydü Mustafa Kemal Atatürk’ün. Büyük bir saygıyla anıldı gene ülkemizde. Anılan; saltanat ve hilafeti kaldıran, laik cumhuriyeti kuran bir büyük devrimcidir. Bir devrimci saygıyla anılmayı hak eder her daim. Gerçekleşen devrime saygısı olmayanların ya da karşı çıkanların Atatürk’e düşmanlık beslemesi de doğaldır. Devrimin dostları olduğu gibi düşmanları da olur çünkü. Kimileri tarihin tekerleğinin ileriye doğru dönmesi karşısında heyecanlanırken kimileri de alabildiğine rahatsızlık duyar. Eski ile yeninin, ileri ile gerinin kadim kavgası denir buna. Atatürk bu topraklarda tarihi ileriye doğru iteleyen bir devrimcidir. Bu nedenle saygı duyuyoruz!
Atatürk’ün düşün dünyasının ve özlediği toplumsal yapının oldukça net olduğunu düşünmüşümdür hep. Her şeyden önce, Fransız Devriminden ve onun ilkelerinden ciddi bir şekilde etkilendiğini biliyoruz. Monarşi karşısında cumhuriyeti, ümmet temelli toplum karşısında ulusa dayalı toplumu, halkın tebaa olmasını değil yurttaş olmasını, feodal bir sosyoekonomik düzen karşısında kapitalist toplumsal düzeni savunduğu kanımca tartışmasızdır.
Atatürk sömürgeciliğe karşıdır. Batı emperyalizmine karşı savaşmış, emperyalizmden bağımsız bir ülke kurma amacında olmuştur. Öte yandan özlediği ve amaçladığı; İngiltere, Fransa tipi gelişmiş kapitalist ülkelerdeki gibi sanayileşmiş, modernleşmiş bir toplum inşa etmektir.
Bizim ülkemizin siyasal yaşamı ciddi tuhaflıklar barındırmaktadır. Örneğin kimileri Atatürk’e devrimci denmesine tahammül edemez ve karşı çıkarken, kimileri de Atatürk’ün bir burjuva devrimcisi olma kimliğini kabul edememektedir. Bilimsel olmayan, son derece duygusal bakışın ürünüdür bu tuhaflıklar. Tarihe, sosyolojiye duygularla bakılmaz ki!
Teokrasiyi yıkıp laik cumhuriyeti inşa eden bir tarihsel kişiliğe devrimci denmez de ne denir! Ülkenin ekonomik gelişmesi anlamında kapitalist yolu tercih eden bir aktöre burjuva devrimcisi denmesinin neresi gerçekdışı ve sorunlu olabilir ki!
Günümüzde Atatürk’e saygı duymanın gereği, O’nun savunduğu değerlerin egemen olduğu bir ülkeyi tekrar inşa etmektir. O değerler de bağımsızlık ve aydınlanmadır. Bugün bağımsız bir ülkeden söz edilemeyeceği ve aydınlık bir toplumsal yapının bulunmadığı ortadadır. ABD’nin bu denli hakimiyetinin olduğu bir ülke bağımsız olamaz zaten. Tarikatların cirit attığı bir toplum çağdaş kabul edilemez.
“Benim manevi mirasım akıl ve bilimdir.” diyen bir devrimciden bahsediyoruz. Atatürk’e saygı duyanların akıl ve bilimi esas almaları, tarih ile günceli aklın ve bilimin ışığında değerlendirmeye tabi tutmaları kaçınılmazdır. Duygulara yer olamaz bu noktada.
Atatürk’e düşmanlık duyarak, O’nun devrimine karşıtlık duyarak bu ülkenin ilerlemesi ve aydınlık yarınlara kavuşması düşünülemez bile. Diğer yandan, Atatürk’e bağnazca ve dogmatik şekilde bakılarak da bugünkü karanlığı dağıtmamız mümkün değildir.
Bu düşüncelerle saygıyla anıyorum Mustafa Kemal Atatürk’ü.
